We hebben onderling overleg gepleegd hoe we ons zo min mogelijk als toeristen gaan gedragen om in New Orleans niet meer belazerd te worden en op te gaan in het gedrag van de lokale bewoners. We besluiten ons te kleden als de locals, waardoor we opgaan in de menigte. Belangrijk is dat we niet als groep gezien worden, maar als individuelen, dus iedereen uniek op zijn manier. Ik denk dat het is gelukt. Ik denk dat we er in geslaagd zijn getuige de vele opmerkingen van de o zo bijdehante en niet op hun mondje gevallen Amerikanen: “You guys belong together ?”……
We lopen terug naar Bourbon Street wat zo’n beetje de meest populaire straat is in New Orleans met haar vele restaurants en uitgaansgelegenheden. Maar het is wel een enorme opdringerige commerciële en druk gedeelte van de stad. We gaan een kroeg binnen waar een man met zijn laptop en accordeon, opzweperige country muziek maakt. We drinken een biertje en vragen de barvrouw waar we de echte New Orleaanse Jazz muziek kunnen vinden. Ze verwijst ons naar de Franse wijk, te weten de French Street waar het heel gezellig is en minder druk. We banen ons een weg hier naartoe en lopen de zondige Bourbon Street uit via het gedeelte met drag queens, om als laatste langs een mannenbar te moeten waar de mannen op tafels staan te dansen, met niets anders aan dan een postzegel in hun poging hun geslachtsdeel zo veel mogelijk voor de omstanders te verbergen. Want niets gebeurt hier achter gesloten deuren, nee alles open en op straat…
Na een half uurtje lopen en zoeken komen we aan in de French Street. Inderdaad, een heerlijk sfeertje met muzikanten op straat en in iedere kroeg of restaurant een live band. Voor diegene die Jazz in Duketown kennen, dit hier is 20 keer zo groot en nog gezelliger, omdat je er ook rustig kunt eten met zo’n band in het restaurant. We zijn ook getuige van een bruiloft die als een grote optocht van het bruidspaar en gasten met band al zingend en dansend een route door de straten van New Orleans afleggen. Helemaal in stijl, helemaal wat je verwacht van de inwoners van een stad waar de Jazz is geboren. De stad waar Louis Armstrong in armoede is opgegroeid en Fats Domino’s Blueberry Hill is geboren.
We landen in een restaurant waar net een band klaar is en we vragen of er een Jazz band gaat komen. Als dat het geval blijkt te zijn, boeken we een tafel en we hebben een fantastische avond met lekker eten, een heerlijke gipsy Jazz band met bijbehorende dansers die op een olympische spelen niet zouden misstaan. Dit is de New Orleans die we zochten….
[jetpack_subscription_form title=”Abonneer je op mijn Blog via E-mail”]
Aantal keer gelezen :304
