Voor de kickoff van een nieuw software product voor de sieraden industrie, ben ik een week in Louisiana, USA. De plaats Lafayette waar we vertoeven is een relatief kleine stad met 120.000 inwoners en het ligt tussen Houston en New Orleans. In Lafayette is een bedrijf Stuller inc. genaamd, die onder zich het bedrijf Gemvision heeft wat zich bezig houdt met de ontwikkeling van de software Counter Sketch. Een spectaculaire software waarmee klanten in de juwelierswinkels in korte tijd samen met de verkoper zelf hun ring, hanger of oorbellen kunnen ontwerpen om op die manier een uniek, persoonlijk en betaalbare stuk te verkrijgen. Ik ga de software bekijken, leren en we gaan deze software op de markt brengen.
De kick-off begint op dinsdag, maar omdat de vliegtickets twee keer zo duur zijn dan wanneer ik op zaterdag vlieg, kom ik al op zaterdag aan. Hetzelfde doen 3 collega’s uit andere landen. Ik ken ze al vele jaren en het is altijd een feestje om ze weer te zien. Graham Dicks, is de Engelse dealer van de software, Paul-Henri Tinguely doet hetzelfde maar dan in Zwitserland en Michele Turco doet zijn ding in Italië. Een bijzonder gezelschap, met één ding gemeen: passie voor het vak omhuld met een saus van humor en gezelligheid.
Het hotel in Lafayette is moeilijk groot en zo ook de kamers. Een woonkamer, aparte slaapkamer, een keuken en een aparte badkamer maken het tot een appartement waar een gezin in zou kunnen wonen. De keuken incl. zo’n enorme Amerikaanse koelkast maken de kamer bijna belachelijk. Maar we klagen niet en slapen de eerste nacht lekker om de volgende dag fris te kunnen beginnen. Overigens slapen we pas lekker nadat we een paar biertjes in een aanpalende bar hebben genuttigd. Dat is zo’n typisch Amerikaanse bar met als je binnenkomt eerst 8 poolbiljarten met gure types die je eerst van top tot teen bekijken als je binnenkomt, om daarna bier te drinken wat meer naar appelsap smaakt dan naar bier.
We hebben het plan opgevat om twee dagen New Orleans te doen want daar zijn we maar twee uur rijden vandaan. Een auto gehuurd, hotel in New Orleans geregeld en we gaan op weg. We rijden met een Engelsman aan het stuur in Amerika en een Italiaan die de GPS in de gaten houdt, als dat maar goed komt. Maar het komt goed, we rijden door een gebied met meren en moerassen en komen rond 12:30 in de stad aan. Eerst maar wat eten in een typisch restaurant met een Live Jazz band die aan onze tafel: “O when the saints” komen spelen, dus de New Orleans sfeer zit er meteen al goed in.
We gaan nu maar eerst inchecken in het Hotel om de stad onveilig te maken. Als we de stad in gaan duurt het slechts 45 minuten voordat we drie keer belazerd worden. De eerste keer in een bar waar we vier flessen bier bestellen, die we omzetten naar 8 flessen omdat “het twee voor de prijs van een is”, maar achteraf blijkt dat het bier gewoon 4 dollar kost en we 32 dollar hebben afgerekend, dus niets geen voordeel. Maar goed we klagen niet, totdat we een opdringerige jongedame van ons af moeten slaan die drankjes verkoopt inclusief een innige omhelzing met erotische bedoelingen en voordat we het in de gaten hebben zijn we weer 40 dollar armer, maar een ervaring rijker. Dan maar weer even terug naar het hotel om wat spullen af te geven waarbij we onderweg worden aangehouden door een muzikale zwerver van rond de 40, die een metalen wasbord op zijn buik heeft hangen en een verzoeknummer wil spelen. We raken aan de praat en zonder dat we het willen staan we een nummer te zingen onder begeleiding van het wasbord. Een paar dollar armer en in het hotel aangekomen, besluiten we ons niet meer als toeristen te gaan gedragen maar ons voor te doen als Amerikanen. Hoe we dit gaan doen is nog niet duidelijk, maar dat zien we later wel weer.
[jetpack_subscription_form title=”Abonneer je op mijn Blog via E-mail”]
Aantal keer gelezen :440
