Op de volgende ochtend van mijn reis naar de States besluiten we de stad New Orleans vanuit de bus te gaan bekijken. Je kent ze wel, die hop-on hop-off bussen. De rit zal een uurtje of twee gaan duren waarna we de belangrijkste zaken van de stad te zien krijgen. Als we bij de bus aankomen wil hij net wegrijden dus we rennen ons nog net een weg de bus in. Om een kaartje van $ 39,00 te kopen zal iemand nog langskomen zegt de chauffeur. Twee uur later en nadat we zijn uitgestapt, is er nog steeds niemand langsgekomen en zijn we financieel gecompenseerd voor de eerdere verliezen de we hebben geleden de avond tevoren. Een mooie stad om te zien met die typische huizen, maar niet de mooiste stad die ik ooit heb mogen bezoeken. We sluiten de dag af met een lekkere lunch waarbij we het hier zo bekende alligator vlees hebben mogen proeven. Dit vlees komt van speciale alligator kwekerijen. Het smaakt naar kip met de structuur van varkensvlees. Het is hier ook echt een alligator gebied. Met de moerassen om ons heen en ze hebben zelfs verteld dat direct naast de universiteit van Lafayette, waar 20.000 ! studenten zitten, een afgeschermd gebied ligt waar alligators gehouden worden. De universiteit is dus eigenlijk in het moeras gebouwd en ze hebben een gedeelte origineel gelaten voor de alligators. Een dag later gaan we ook even kijken bij de universiteit om de aligators te zien, toch wel even wennen als je niets anders dan eenden en waterhoentjes gewend bent. Op de markten in New Orleans, liggen ook echte alligator koppen om als souvenirs te kopen en het vlees om op te eten.
De volgende ochtend begint onze kick-off meeting wat de eigenlijke reden is om hier naar toe te gaan. Het is een sieraden productie bedrijf en het is even slikken als je tijdens de rondleiding een baar goud van $ 590.000,00 in je handen gedrukt krijgt om eens te voelen hoe zwaar dat is. Het is ook altijd leuk om de halve wereld te zien op zo’n event. Bijna ieder land heeft wel iemand afgevaardigd en je ziet op zo’n moment dat iedereen met dezelfde problemen te maken heeft, zowel zakelijk als privé en van dezelfde dingen houdt. Of het nu om ISIS gaat of om de economie, of het om kinderen gaat of de vrouwen versus mannen, iedereen is gelijk en iedereen is hier in vrijheid naar toe gekomen.
Het is boeiend om het verhaal te horen van de Griekse afvaardigde die met tranen in haar ogen verteld dat vier van haar vrienden het land hebben verlaten, omdat het uitzicht op een toekomst er niet is in hun eigen land. Triest om te horen dat de zelfmoord in Griekenland zo hoog is dat iedereen in zijn omgeving wel een situatie heeft waarbij iemand in hun omgeving er direct of indirect mee te maken heeft.
Opvallend dat de reseller uit Zuid Afrika verteld dat haar land aan het verscheuren is en de armoede zo hoog is dat niemand zich meer veilig voelt in zijn eigen huis ondanks de driedubbele beveiliging die ze vaak hebben. Tegen een man die een pistool tegen je hoofd richt als je thuiskomt, kan niemand zich beveiligen.
Grappig dat mensen uit Engeland die humor hebben, die de Duitsers niet snappen of willen snappen. Boeiend om te zien hoe iemand uit Korea als een varken zijn bord leeg slurpt, logisch om de Mexicaan alleen maar Corona bier te zien drinken.
De vrouw uit Turkije weet niet hoe het in haar land verder zal gaan na de laatste verkiezingen en de onduidelijkheid of de verkiezingen wel eerlijk zijn verlopen. Even wennen is het als een Amerikaan bij het ontbijt een apart bekertje pakt om herhaaldelijk zijn pruimtabak in af te voeren middels spuugsel van bruine drap.
Heerlijk om te zien dat de man uit Slovakije niet goed engels spreekt en als de serveerster vraagt of hij het overgebleven vlees van zijn bord in een box wil meenemen, hij dit bevestigd. Maar als later blijkt dat hij dacht dat ze vroeg of hij zijn bord mee mocht nemen is hij dan ook hooglijk verbaast als ze hem een doggy bag meegeven. Een rus die sinds een half jaar in Florida is gaan wonen, een Braziliaan die voor het eerst in het buitenland komt.
Een smeltkroes van culturen en geloven met één ding gemeen: ze houden van lekker eten, een goed gesprek en van de vrijheid. En hoe stoer en barbaars de mensen van ISIS ook denken te zijn, we zijn het er allemaal over eens: We gunnen ze onze angst niet, we gunnen ze niet onze haat, we geven onze vrijheid niet op en we zijn met zoveel meer mensen die de waarde van een mensenleven wel waarderen, dat ISIS dit nooit kan winnen.
[jetpack_subscription_form title=”Abonneer je op mijn Blog via E-mail”]
Aantal keer gelezen :391
