Yoga
De afgelopen weken heb ik kennis mogen maken met yoga. Eerst tijdens een privéles, om een paar lichamelijke oefeningen te leren kennen. Daarna in een groepsles op dinsdagavond. En afgelopen week eindigde die kennismaking met een yogaweekend in Horssen. Een inspirerende plek in Gelderland: een prachtig huis met een gerestaureerde kerk waarin de yoga plaatsvond.
Wat is yoga eigenlijk, vroeg ik me eerst af. Zoveel mensen doen eraan, onder wie ook bekende mensen en leiders van de wereld. Er zal toch wel iets achter zitten.
In de uitleg die ik erover las, werd yoga omschreven als een filosofie, een leefwijze en een oefenmethode. Het zou gaan over het verbinden en in evenwicht brengen van schijnbare tegenstellingen: geest en lichaam, binnen en buiten, spanning en ontspanning. Om uiteindelijk tot een natuurlijke staat van zijn te komen, waarin je het leven in zijn heelheid kunt ervaren.
Yoga gaat in die omschrijving over bewustwording. Zien en voelen wie je werkelijk bent, in je volledige mens-zijn: fysiek, mentaal, emotioneel en spiritueel.
Een hele mond vol. Toen ik dit voor het eerst las, ben ik er met mijn nuchtere geest eens over gaan nadenken. Wat betekent het nu eigenlijk? Op het eerste gezicht klinkt het wellicht zweverig en vaag. Maar als je er wat dieper over nadenkt, gaat het over jezelf. Over hoe je bent en hoe je denkt.
Het gaat over de mogelijkheid om met je lichaam en geest aan de slag te gaan. Je lichaam soepel maken of houden, werken aan spierkracht en zoeken naar innerlijke rust en ontspanning. Bewust omgaan met het goede dat in jezelf zit. Zo begon ik het tenminste te begrijpen.
Via Yvonne Bijlaart ben ik met yoga in aanraking gekomen. Ik moet zeggen dat het me aangenaam heeft verrast. Ik stond er altijd sceptisch tegenover. Een nuchtere jongen als ik had het niet zo op spiritualiteit, en dat is het gedeeltelijk toch wel. Maar zoals ik het daar ervoer, ging die spiritualiteit over geloven in jezelf en niet zozeer in een hogere god. Dat spreekt me aan.
De kracht die in jezelf zit naar boven halen en gebruiken in het dagelijks leven, in combinatie met een soepel en krachtig lichaam. Wie wil dat niet?
Als ik die zin nog een keer lees, is er nog veel werk aan de winkel. Maar goed.
Met dat werk ben ik afgelopen weekend in Horssen begonnen. Samen met dertien superleuke mensen gingen we een soort retraite in. Zoals ze in het klooster ook doen, maar wij met twee keer per dag yoga, workshops, meditaties en wandelingen.
Daarnaast zijn we niet vergeten te genieten van de omgeving, van elkaar, de lekkere wijn en de heerlijke humor. Want het moet wel leuk zijn.
Een bijzondere ervaring met bijzondere mensen. Ik heb mijn grenzen weten te verleggen, zowel geestelijk als lichamelijk. Ik heb me opengesteld voor nieuwe ervaringen en inzichten, me kwetsbaar opgesteld en van anderen geleerd.
Voor mij is yoga daarmee iets anders geworden dan het zweverige of vage beeld dat ik ervan had. Het kan een verrijking van mijn leven zijn. Juist in een tijd van hectiek, werkdruk en verantwoordelijkheid vind ik het prettig om daar ruimte voor te maken.
Bedankt voor het fijne weekend, allemaal!