Vandaag wist ik wie de engel was

Blogs, 24 september 2025, 1 minuut lezen

Gisteren keek ik eerst naar het nieuws over de gewelddadige rellen in Den Haag. Daarna naar het concert van DI-RECT in De Kuip. Voor mij de beste band van Nederland. Een band die praat in termen van respect en liefde voor elkaar. Het contrast met het nieuws kon niet groter zijn.

Vandaag, 24 september, denk ik aan Lizzy. Het is haar verjaardag. Ze overleed in januari 2007, op haar zesenveertigste. Haar verjaardag blijft ieder jaar een ankerpunt.

Ik heb me voorgenomen om op deze dag het leven te vieren, niet de dood. De mooie jaren die we samen hebben gehad. Dat is niet makkelijk. Maar neem het leven niet als vanzelfsprekend, want dat is het niet. Geniet van het leven en van elkaar. Maak gebruik van je vrijheid, maar misbruik die niet met geweld, dood en verderf. Het leven is al zo kort.

Liefde en respect houden ons overeind. Dan denk ik terug aan Lizzy. Voor mij was zij de belichaming daarvan. Als er iemand was die het niet verdiende om op haar zesenveertigste te overlijden, was zij het wel.

Lizzy geloofde dat er na de dood iets is. Iets daarboven. Hoe dat eruitziet, weet ik niet. Een hemel, een wolk, iets waarvoor we geen woorden hebben. Maar dat geloof hoorde bij haar.

Vier weken geleden overleefden Monique en ik een frontale botsing in Roemeniƫ. We kwamen in het ziekenhuis terecht met gebroken borstbenen en bij Monique ook twee gebroken ribben en een verstuikte enkel. Het was een zwaar ongeluk. Toch konden we na drie dagen samen het ziekenhuis verlaten.

We hebben geluk gehad. Dat besef is er nog iedere dag.

In mijn vorige verhaal schreef ik dat ik twee engelen had: eentje in mijn bed en eentje op mijn schouder.

Vandaag weet ik wie die engel was. Vandaag weet ik het zeker.