Vader van een vader

Blogs, Vaderdag 2023, 1 minuut lezen

Gisteren kreeg ik het verlossende telefoontje: “Gefeliciteerd pap, je bent opa.”

Jeffrey, mijn oudste zoon, heeft samen met zijn vriendin Sharifa een gezonde dochter gekregen. En terwijl ik naar hem luister, schiet er van alles door mijn hoofd. Eenendertig jaar geleden was hij zelf dat kleine mensje. Toen werd ik vader. Nu is hij het.

Ik denk aan zijn eerste doelpunt bij het voetballen. Aan zijn eerste drolletje op de wc, waar we samen de slappe lach van kregen. Aan de mooie en moeilijke momenten die we hebben gedeeld. En nu heeft hij zelf een dochter.

Jeffrey is iemand die zijn eigen tempo bepaalt. Hij laat zich niet gek maken en beslist zelden overhaast. Zijn pad stippelt hij in potlood uit, omdat hij weet dat niets in het leven vaststaat. Dat heeft hij als veertienjarige geleerd toen hij zijn moeder verloor.

En dan zit hij plots met Sharifa in een relatie waarin alles klopt. Plots gaat het heel snel: samenwonen, plannen maken, een gezin stichten. Plots is hij vader en plots ben ik opa.

Opa, wat heb ik moeite met dat woord. Mijn beeld bij een opa is dat iemand oud is. Maar ik ben niet oud. Ik voel me niet oud. Daarom ben ik geen opa.

Nee, ik ben een vader van een vader. Nee, een trotse vader van een vader.

Nee, een trotse vader van een trotse vader. Ja, dat ben ik.

Fijne Vaderdag, Jeffrey.