Op bezoek bij Jeffrey op Mallorca

Reisverhalen, Een bezoek tijdens zijn stage in augustus 2014, 2 minuten lezen

“Nee pap, het is altijd mooi weer hier.” Nou Jef, not dus. Mijn eerste dag op Mallorca regende het de hele dag. Natuurlijk had hij dat nog nooit eerder meegemaakt en zou het morgen weer helemaal goed komen. Ja, ja. Maar na drie maanden zag ik Jeffrey eindelijk weer. Hij liep hier stage. Super om hem weer te zien.

Het weer zat dus tegen en de pindakaas hadden ze op het vliegveld afgepakt. Nou, dan zouden de mensen op Mallorca toch wel aardig zijn?

Jeffrey had gel nodig. Ik ging toch shoppen, dus dat kwam goed. Snel gevonden in de supermarkt, naar de kassa en afrekenen. De kassier keek eerst naar de gel en vervolgens naar mijn hoofd. Dat had van mij iets minder opvallend gemogen. Maar je gaat op vakantie geen ruzie maken over de tekortkomingen van een kassier.

Na het afrekenen hoorde ik achter me Spaans gesmoezel en hartelijk gelach. Of het over mij ging, kon ik niet verstaan, maar ik had mijn oordeel klaar. Ten eerste vond ik het onbeleefd om in het Spaans te smoezelen als je uit Nederland komt. Ten tweede was het jammer dat mensen hun pleziertje moesten hebben ten koste van iemand die bewust zijn haren tot het nulniveau cultiveert. Tot zover de aardige mensen op Mallorca.

De volgende dag brak de zon door. Monique en Kayleigh kwamen aan, mét kleine verpakkingen pindakaas. Na twee mannendagen waren de vrouwendagen aangebroken. De dames waren verkouden en zaten na de vlucht zo dicht dat ze elkaar niet meer hoorden. Er werd dus vooral door elkaar heen gepraat. Toen het echte vrouwenpraat werd, accepteerde ik mijn lot. Jef, het was een korte, maar mooie tijd.

In het hotel waar Jeffrey stage liep, zaten gasten vanaf tien uur aan het bier. Een man probeerde met wiegende bewegingen zes keer van zijn ligbed overeind te komen. Het lukte niet. Waarschijnlijk vond hij zijn vakantie toch meer dan geslaagd.

Wij huurden een auto om de andere kant van het eiland te bekijken. Grotten, twee prachtige baaitjes en heerlijk eten in Palma. Onderweg ontmoetten we veel aardige mensen. Mijn eerste oordeel kon dus worden bijgesteld.

Ondanks de valse start met regen, een tekort aan pindakaas en mensen die gelgebruik bij kale mensen maar vreemd vinden, had ik het prima naar mijn zin. En die vrouwen? Ach, die vielen eigenlijk ook wel mee. Als je ze eenmaal gewend bent, wil je ook niet meer zonder.