De kracht van kerst
Met z’n achten thuis. Het klinkt eenvoudig, maar bij ons lukt het bijna nooit.
Verjaardagen, weekenden, vakanties: er is altijd wel iemand die ergens anders moet zijn. Met kerst lukt het wel. Blijkbaar gaat iedereen er dan vanzelfsprekend van uit dat we samen zijn.
Dat is voor mij de kracht van kerst. Lekker eten, een kerstboom en vooral alle zes de kinderen erbij. Tijd om bij te praten en van elkaar te genieten, zonder eerst te moeten uitzoeken wie wanneer weer weg moet.
Zo vanzelfsprekend is dat samenzijn niet altijd geweest. Ongeveer acht jaar geleden brachten Monique en ik twee gezinnen bij elkaar. Ieder met een eigen manier van opvoeden, eigen gewoonten en eigen ideeën over hoe het thuis hoorde te gaan.
We gingen ervan uit dat het wel goed zou komen. Achteraf klinkt dat misschien wat gemakkelijk, maar we hadden ook iets belangrijks gemeen. We keken allebei graag naar het goede in mensen en vonden respect voor elkaar belangrijk.
En daar kom je verdomde ver mee in dit leven.
Inmiddels vormen we met acht verschillende karakters een gezin waarin iedereen zichzelf kan zijn. Voeg daar twee honden aan toe die ook niet helemaal sporen en het bonte gezelschap is compleet.
Deze kerst waren we er allemaal. Iedereen kon zichzelf zijn. We hebben bijgepraat en van elkaar genoten. De kalkoen heeft de kerst niet overleefd en kan het niet navertellen.
Vandaag, de dag na kerst, is iedereen alweer uitgezwermd. Amsterdam, Eindhoven, Polen, Breda. Allemaal terug naar hun eigen leven.
Maar ons samenzijn met kerst nemen ze ons niet meer af.
Die hebben we in de pocket. Dat is de kracht van kerst.