De cirkel

Blogs, Mei 2017, 2 minuten lezen

Hoe leuk is het om met 320 mensen uit de hele wereld samen te zijn in een Beierse omgeving. Mensen uit allerlei landen die samenkomen om van elkaar te leren, te discussiëren, te lachen en bier te drinken.

Nee, het gaat vandaag niet om het bier. Het gaat om de macht van het geheel, de kracht van het collectief. Het gaat om de cirkel.

We waren voor het werk in München bij een tweejaarlijks evenement waar verkoop en techniek samenkomen om te praten en te leren over de nieuwste softwaretechnologieën. Een driedaags symposium van gelijkgezinden uit de maakindustrie. Een motiverende bijeenkomst waarin ik de gouden cirkel leerde kennen.

De cirkel die je denken omkeert. Zo simpel dat je je afvraagt waarom je er zelf niet eerder bij hebt stilgestaan.

Simon Sinek beschrijft die gouden cirkel aan de hand van drie vragen: waarom, hoe en wat. In zijn uitleg gebruikt hij Apple, Martin Luther King en de gebroeders Wright als voorbeelden. Heel verschillende mensen en organisaties, verbonden door de gedachte dat je begint bij waar je in gelooft en waarom je iets wilt bereiken.

Mijn belangrijkste softwareleverancier gebruikt die manier van denken in zijn ontwikkelingsplan. Dat spreekt me aan. Als techneut word ik gemakkelijk enthousiast over wat er allemaal gemaakt kan worden. Maar de eerste vraag zou eigenlijk moeten zijn: waarom willen we het maken?

Die vraag gaat verder dan software. Waarom sta je ’s morgens op? Omdat je moet werken of naar school moet? Of omdat je graag met mensen in contact bent, jezelf wilt ontwikkelen en via je werk dingen kunt doen die het leven aangenaam maken?

Neem een iPhone of een iPad. Koop je die omdat er niets anders bestaat? Omdat ze zo goedkoop zijn? Dat laatste zal het niet zijn. Wat mij boeit, is de belevingswereld eromheen. Het gevoel dat een product oproept, de overtuiging die erachter zit en de wens om daarbij te horen.

Niet alleen: wat kunnen we technisch maken? Maar ook: waarom willen we een ander soort computer maken? Wat willen we dat iemand ermee ervaart?

Meestal gaan we van “Wat zullen we doen?” naar “Hoe gaan we het doen?”. Daarna komen we vaak niet meer toe aan “Waarom gaan we dit eigenlijk doen?”. Terwijl juist die vraag bepaalt of het de moeite waard is.

En dan kijk ik weer om me heen. 320 mensen uit vier continenten en 24 landen, bij elkaar om over technologie te praten. Mensen die ook buiten deze zaal in een wereld leven waarin terrorisme, honger en oorlog aanwezig zijn.

Toch proefde ik in München vooral positivisme en optimisme. Mensen die elkaar opzoeken, kennis delen en op elkaar durven vertrouwen. Zo ontstaat er een hechte groep. Een cirkel waarin je elkaar sterker maakt.

Dat bracht mijn gedachten ook bij terrorisme. Wat wil je uiteindelijk bereiken door anderen bang te maken en uit elkaar te drijven? Welke toekomst wil je daarmee opbouwen? Ik kan op die waarom-vraag geen zinvol antwoord vinden.

Misschien klinkt het optimistisch, maar daar in München voelde het voor mij juist zo sterk: 320 mensen die ondanks alles wat er om hen heen gebeurt, samen iets willen opbouwen. Uit verschillende landen, met verschillende achtergronden, maar met genoeg gemeen om van elkaar te leren.

Dat is de kracht van het collectief. Dat is de cirkel.